برای سکوتهای خاکستری تو.......

اردیبهشت تونستم بعداز چندماه از یک فروپاشی روانی سخت خودمو نجات بدم، هر دقیقه زندگیم برام جانکاه و سنگین بود.الان که فکرشو میکنم که از چه حال بدی عبور کردم و الان چقدر تابآوریم بیشتر شده، چقدر قوی تر شدم.ولی بعداز چندماه درآستانهی یه فروپاشی دیگهام.هرروز با خودم مرور میکنم که زندگی درعین اینکه ارزش اینهمه سخت گرفتن رو نداره، ارزش تجربه های جدید رو داره،جا نزن. هرجوری شده ادامه میدم. دیگه از فرصتهای ۶ ماهه، رسیدم به یک ماهه.ولی هنوز نشکستم. ادامه مطلب

روز های پراز خشم و غم و بهم ریختگی داریم.از همه حاشیه ها و اختلافات سرکار،تا پیداکردن خونه و بهم خوردن روتین روزانه،تا جابه جا شدن کلاس هام و اتفاق بدتر و فاجعه تر کشته شدن ژینا بود.کلا خشم و غمش همه چیز شست برد و ماموندیم.

خلاصه اوضاع بهم ریخته اس.

امروز تولدمه درعین حال که اصلا برام مهم نیست،باید یک سری کارها انجام بدم سریعتر و جنگی تر،نباید شل کنم که وضعیتم بدتر بشه.

شهریور سخت و پراز چالش تموم شد.

توی کارم کلینیک این ماه ستاره شدم و حقوقم دوبرابر شد، راضیم و خوشحال.

عمیقا خسته ام و این روزها بیشتر مراقب خودم هستم.

اینترنت رو قطع کردن،اینستگرام و واتساپ رو فیلتر.

فقط چند دقیقه ای نت داخلی وصل میشه،بعضی میدون و چهارراه ها حکومت نظامیه و پراز لباس شخصی و گارد.

اما همچنان بعضی مناطق شلوغه و پرسر وصدا.

میدونی چیزی برای ازدست دادن نداریم دیگه.

«آیا تاکنون چشمانی را که در آنها خاکستر ریخته باشند دیدهاید؟ منظورم چشمانی است که در آنها آثار غمانگیز آرزوهای بیحاصل خوانده میشود. چشمانی که نمیتوان در آنها نگاه کرد.»

u2067 - سرنوشت یک انسانu2069؛ میخائیل شولوخف.u2069

کلا دوتا کلاس باهم داشتیم، کلا یک بار هم بهمدیگه سلام نکردیم، بعداز دوسال پیام داده، میتونم موضوعی رو خدمتتون عرض کنم؟دوزاریم افتاد، گفتم لعنت به این اینستگرام که الکی ادم هارو دور هم جمع میکنه و احساس دوست بودن میده...گفتم بفرمایید...بعداز دو روز گفتم جناب، نمیشه ، مناسب هم نیستیم خدانگه دار.همیشه این قسمت و این مدلِ نه گفتن برام راحت بوده، ولی ازاونجایی که اصرار میکنن، سخت میشه، اعصابم بهم میریزه، سعی میکنم درک کنم و اروم جواب بدم.ولش کاش طرف مقابل هم درک کنه.اخرش میگه خیلی نامردی... هاهاهاها باشه من نامردم، تو مرد باش....حتی یک درصد هم تلاش نمیکنن طرف رو بفهمم، شنونده باشن، صرفا براساس توهماتی که تو ذهنشون درست کردن، جلو میان و انتظار دارن بگیم چچچچچشم قرباااان. ادامه مطلب

زندگی یه جوری مچاله ات میکنه که هیچی، هیچی، هیچی...

پریشانی، بخشی ثابت از به تو نزدیک شدن است.به تو نزدیک میشوم پریشانی شروع میشود، از تو دور میشوم هم به نوعی پریشانی شروع میشود.چه برزخ بی انتهایی.من با تو، رو به روی تو نمیتوانم صحبت کنم.من با تو در جهان صحبت میکنم. در جهانی که میدانم تو را در خودش جاادامه مطلب

کاش میشد بی قید بود، کاش ترس از اشتباه نبود، کاش اینقدر محافظه کاری نبود، کاش کاش کاش....

خسته کننده ترین روزهای زندگیمه، نمیدونم این همه تعلل چیه. فقط میدونم که داره اسیب میزنه، همین، همین راکد موندن، لعنت به احساس های گذشته ای که اینقدر ادم رو عذاب میده لعنت.

فقط باید دل به دریا زد، اما اما اما....لعنت

هم دوستش داری، هم دوستش نداری.

هم آره، هم نه.

هم دلتنگ میشوی، هم دلتنگ نمیشوی

هم آره، هم نه.

تردید،تردید،تردید.....

میگفت تردید آدم رو از پا درمیاره. در تردید نمون، انتخاب کن و برو جلو.

دقیقا همینجا، همینجایی که باید انتخاب کنی، سخت ترین کاره.جرئت میخواد، اعتماد به نفس میخواد، باید مسئولیت انتخابت رو پذیری.

مارا به سخت جانیِ خود این گمان نبود......

روزها عجیب میگذره، ادم های مختلفی میان و میرن. حالا خیلی محکم نه میگم. فکرها و حرفا پراکنده از ذهنم رد میشن. اصلا نفهمیدم چطور ۶ ماه از سال گذشت، چه روز هایی گذشت، واقعا ارزش اون همه سخت گرفتن و استرادامه مطلب

خوبه ادم صداقت داشته باشه، زیرابی نره. چون دستش رو میشه، اون وقت ازچشم میفته، بدجور هم میفته. دارم سعی میکنم به ادم های اطرافم فرصت بدم، خوبی هاشون رو بیشتر ببینم و یاداوری کنم، دارم تمرین صبوری میکنمادامه مطلب

روزهای قرنطینه و فیلم و کتاب و بازی واستراحت و چک کردن خبرها، خبرها، خبر ها، خبرها...

روزهای عجیب و سخت و پرکاری رو میگذرونم. منِ جدیدی از خودم رو میبینم. نمیدونم و نمیخوام بدونم که دیگران چی قضاوتم میکنند.فقط تمرکزم روی آگاهیم، خودم ،احساساتم ومسئولیت زندگیمه.

روزهایی که در اکنون زندگی میکنم.آرامش و تعادل زندگیم رو حفظ میکنم و سعی میکنم دیگران رو درک کنم و به همه ی داشته های زندگیم عشق بدم.